لیزوزیم (EC 3.2.1.17) یک انزیم هیدرولیز کننده گلیکوزیدی است که هیدرولیز پیوندهای 1،4 بتا بین N-استیل مورامیک اسید و N-استیل-D-گلوکزامین در یک پپتیدوگلیکان و بین N-استیل-D- دیواره سلولی باکتری ها را تخریب و یا سست می کند. یکی از بیشترین منابع تامین آنزیم لیزوزیم سفیده تخم مرغ می باشد. این ماده دارای فعالیت هیدرولیتیکی بسیار بالایی بر علیه میکروکوکوس لوتئوس می باشد. این آنزیم می تواند در شرایط مختلف عمل نموده و بعنوان یک ضد باکتری مورد استفاده قرار گیرید. بنابراین به طور گسترده در نگهدارندهای مواد پزشکی، غذا و نوشیدنی استفاده می شود. آنزیم لیزوزیم دارای خواص مناسبی برای کاربردهای مختلف در صنعت غذایی می باشد. این آنزیم یک پروتئین پایدار در برابر حرارت است که در طیف وسیعی از دماها (1 تا 100 درجه سانتیگراد) فعال است، همچنین می تواند در برابر جوشیدن به مدت 1 تا 2 دقیقه مقاومت کند و در طول خشک کردن انجمادی و خشک کردن حرارتی پایدار است. از خصوصیات دیگر این آنزیم مقاومت به حلال ها بوده که غیرفعال نمی شود و با حل شدن مجدد در آب فعالیت خود را از دست نمی دهد. اگرچه در pH معمولی 5.3-6.4 برای مواد غذایی کم اسید فعالیت مناسبی دارد اما بررسی ها نشان داده است که در محدوده وسیع pH 4-10 فعال است.